دوبیتی آتش آیی

 

 

آهـــــم گرفــته

 

 

شبــــــم  دلگــــیـر هـــوایــم غــم گــرفــتــه

ز اشــکـــی  دامــــــنـــم را نــم گــرفـــتــــه

 بــه دور مــــا ه کـــشــیــده حـــلـــقـــه غـــم

گـــریـــبـــان شـــبـــم آهـــــــــم گـــرفـــتـــه

 

 

 

 

 

 

آزاده میـــهن

 

مـــــن  و  با هـــــــم  تـــبارم زاده میـــــــــهــن

 ز بـــیــداد  تـــا  به خــــون افــتــاده مــیــهــن

 خــــراب و خســــته گـــردیـــد مردمــــــانــــم

بـمــــــیـــرد دشــــمـــنــت آزاده مـــــیــهــــن

 

 

 

 

 

 

 

زخـمی دل

 

شــــب  گریـــــــه گریبانــــــت نشیـــــــنم

 جــــبـــین خــــستــه  غم ها یم بــچـیـــنـم

چــو دارم نـــــالـــه هـــای آســـــــما نــــی

کــــبـود و زخــــــمــــی ســـــرد زمــــیـــنم

 

 

 

 

 

 

 

 

آتــــــش آیی

 

 

تو با  عشــــق و شـــــــــرار و آتــــــش آیـــــــــی

 دل عصــــــیـان   کــــشــــیده ســــر کــــــش آیی

مــــــرا بـــــلعـــــــــید ســـــونامـــــــی در اینـــــجا

تو مـــــــوج  ســــر  رســـــیده کـــــش کـــــش آیی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                              در  باغ تو      

 

درباغ تـــــــو یار خیــــــمــــه و چـــادر بــــزنم

در خـــانـــــه تـــــــو  بیــــــایم  و در بـــــــزنم

مـــــن در بـــــزنــــم نــباشــــی در خانه خود

فـــر یـــــاد  کــــــنم بـــه سیــــــنه اخگر بزنم

/ 0 نظر / 34 بازدید